De wereld van een glosterkweker

De bouw van mijn voličre

Na het bouwen van ons huis, en het ontwerpen van een tuinplan met daarin een terras, vijver enz. en niet te vergeten een voličre. Het heeft zeker nog vier jaar geduurd, voordat de tekening van de voličre af was en een bouwaanvraag was gerealiseerd. In de tussen tijd was dit stukje (3 bij 4 meter) gevuld met planten (Foto 1).

foto 1 De tuin. foto 2 Het geraamte. foto 3 Samen aan het werk. foto 4 Het nachthok is bijna af.

Na het uitgraven van de planten en het leggen van een grondkabel kon met de bouw  in 1999 worden begonnen. Zo'n veertig cm diep werd gegraven om een kleine fundering te maken van beton, daarop werden blokken gemetseld tot net onder het nul niveau. Daarna werd begonnen met het 60 cm hoge muurtje van grijze kalkzandstenen te metselen. De binnenkant van de vluchtruimte en het nachthok werden afgesmeerd. Het geraamte van hout (Foto 2) werd met bouten vast gezet. Nu kon een groot deel van het grond weer terug gestort worden (Foto 3). Ik werd daarbij geholpen door mijn zoontje Rick, die met zijn kruiwagen het nodige werk verzette. De buitenkant van het geraamte werd met geďmpregneerde rabatdelen bekleed en het dak met zwarte daksingles (Foto 4). De binnenkant van het nachthok is betimmerd met grote platen, daar tussen zit isolatie om kou en tocht te weren. De platen zijn wit geschilderd met een hoog glans acrylverf. Wat de nodige tijd neemt om van de lucht af te komen. Later hoorde ik van een schilder dat ik er wat parketlak er door heen had moeten doen om de verflaag nog harder te maken, want zelfs met hoogglans wordt de verf uitgebeten door de ontlasting van de vogels. Het nachthok is voorzien van elektriciteit, voor zowel licht als verwarming.

foto 5 De voilere is gebouwd. foto 6 Met beplanting. foto 7 Zijaanzicht. foto 8 Wintertijd.

De vluchtruimte bestaat voor de rest uit geďmpregneerde staanders en liggers overspannen met gaas, zowel aan de buitenkant en aan de binnenkant. De bovenkant van de vluchtruimte is zelfs twee keer met gaas bespannen (Foto 5). Dit vanwege de nieuwsgierigheid van een aantal poezen in de buurt. De kanaries lijken normaal door te gaan met hun dagelijkse bezigheden als een poes naar hun staat te kijken, of zelfs boven op de vluchtruimte zit. In de vluchtruimte zijn geen planten aanwezig, de reden is dat kanaries de planten op eten en sommige planten zijn giftig, daarom is er eromheen de nodige planten aangebracht om zo toch wat groen erbij te hebben (Foto 6 en 7). Dat een voličre in de winter niet saai of lelijk hoeft te zijn kunt u op foto 8 goed zien. Met de sneeuw leverde dit een prachtig plaatje op.

  foto 9 De vluchtruimte. foto 10 Kijkje in het nachthok. foto 11 Papa mag ik helpen. foto 12 Lekker buiten.  

Plaatje links (foto 9) geeft een aantal van mijn kanaries weer. In het binnenhok (Foto 10) werk ik met schappen schuin naar beneden gericht met daarboven de zit stokjes. Voor het raam is een raamwerk met gaas geplaatst zodat het glas goed schoon gemaakt kan worden. Ook ziet u een waterfles hangen. De zaadfles hangt ook, deze is in augustus 2002 vervangen door een langwerpige zaadbak. Hierdoor kunnen meer vogels tegelijk eten. Elke dag wordt er vers zaad in gedaan, 1 maatschepje zaad per vogel, en er is een voederplank voor een bakje gevuld met eventueel appel, eivoer, sla. Op de foto 11 staat mijn dochtertje Elianne die graag helpt de vogels te voeren en bij de nodige schoonmaak werkzaamheden aanwezig is. De voličre maak ik schoon met een sopje van groene zeep.

foto 13 Genieten van de vrijheid. foto 14 Zijn we niet mooi. foto 15 Even kijken allemaal naar baasje. foto 16 Ook buiten hangen nestkastjes.

In 2002 heb ik in het nachthok en buiten in de vluchtruimte nestkastjes opgehangen (foto 12 t/m 16). De kanaries begonnen gelijk met broeden. Ook heb ik een aantal foto's van mijn kanaries erbij geplaatst. Eind november 2004 ben ik begonnen met het over nieuw schilderen van de planken onder de zitstokjes. Nu met eenderde deel parketlak op tweederde hoogglans. Ook de takken in de vluchtruimte is aan vervanging toe.